غم

تاريخ: پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386 ساعت :0:59

 

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

وجود خداوند

تاريخ: دوشنبه دهم اردیبهشت 1386 ساعت :17:3

      

        مردي براي اصلاح به آرايشگاه رفت در بين كار گفتگوي جالبي بين آنها در مورد خدا صورت گرفت    آرايشگر گفت:من باور نميكنم خدا وجود داشته باشد مشتري پرسيد چرا؟

آرايشگر گفت : كافيست به خيابان بروي و ببيني مگر ميشود با وجود خداي مهربان اينهمه مريضي و درد و رنج وجود داشته باشد؟

 مشتري چيزي نگفت و از مغازه بيرون رفت به محض اينكه از آرايشگاه بيرون آمد مردي را در خيابان ديد با موهاي ژوليده و كثيف با سرعت به آرايشگاه برگشت و به آرايشگر گفت مي داني به نظر من آرايشگر ها وجود ندارند مرد با تعجب گفت :چرا اين حرف را ميزني؟

 من اينجاهستم و همين الان موهاي تو را مرتب كردم مشتري با اعتراض گفت پس چرا كساني مثل آن مرد بيرون از آريشگاه وجود دارند 'آرايشگر ها وجود دارند فقط مردم به ما مراجعه نميكنند مشتري گفت دقيقا همين است خدا وجود دارد فقط مردم به او مراجعه نميكنند! براي همين است كه اينهمه درد و رنج در دنيا وجود دارد

 

       

 

 

       

 

 

      

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

سفر دو خط موازي

تاريخ: چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386 ساعت :23:28

                                                   سفر دو خط موازي

دو خط موازي زاييده شدند . پسركي در كلاس درس آنها را روي كاغذ كشيد . آن وقت دو خط

 موازي چشمشان به هم افتاد و در همان يك نگاه ، قلبشان تپيد و مهر يكديگر را در سينه

 جاي دادند .
خط اولي گفت : ما مي توانيم زندگي خوبي داشته باشيم .
و خط دومي از هيجان لرزيد .
خط اولي گفت : و خانه اي داشته باشيم در يك صفحه ي دنج كاغذ .
من روزها كار مي كنم . مي توانم بروم خط كنار يك جاده ي دورافتاده و متروك شوم ، يا خط

 كنار يك نردبان .
خط دومي گفت : من هم مي توانم خط كنار يك گلدان چهارگوش گل سرخ شوم ، يا خط يك

 نيمكت خالي در يك پارك كوچك و خلوت .
خط اولي گفت : چه شغل شاعرانه اي و حتما زندگي خوشي خواهيم داشت .
در همين لحظه معلم فرياد زد : دو خط موازي به هم نمي رسند و بچه ها تكرار كردند : دو

 خط موازي هيچ وقت به هم نمي رسند .
دو خط موازي لرزيدند . به همديگر نگاه كردند . و خط دومي زد زير گريه .
خط اول گفت : نه اين امكان ندارد ! حتما يك راهي پيدا مي شود.
خط دومي گفت : شنيدي كه چه گفتند ؟ هيچ راهي وجود ندارد . ما هيچ وقت به هم نمي رسيم

 و دوباره زد زير گريه .
خط اولي گفت : نبايد نا اميد شد . ما از اين صفحه ي كاغذ خارج مي شويم و دنيا را زير پا

مي گذاريم . بالاخره كسي پيدا مي شود كه مشكل ما را حل كند .
خط دومي آرام گرفت و اندوهناك از صفحه ي كاغذ بيرون خزيد .
از زير در كلاس گذشتند و وارد حياط شدند و از آن لحظه به بعد سفرهاي دو خط موازي

 شروع شد . آنها از دشت گذشتند ... ، از صحراهاي سوزان ... ، از كوههاي بلند ... ، از دره

 هاي عميق ... ، از دريا ها ... ، از شهرهاي شلوغ ... ....
سالها گذشت ؛ و آنها دانشمندان زيادي را ملاقات كردند . رياضيدان به آنها گفت : اين محال

است . هيچ فرمولي شما را به هم نخواهد رساند . شما همه چيز را خراب مي كنيد .
فيزيكدان گفت : بگذاريد از همين الان نا اميدتان كنم . اگر مي شد قوانين طبيعت را نا ديده

 گرفت ، ديگر دانشي به نام فيزيك وجود نداشت .
پزشك گفت : از من كاري ساخته نيست ، دردتان بي درمان است .
شيمي دان گفت : شما دو عنصر غير قابل تركيب هستيد . اگر قرار باشد با يكديگر تركيب

 شويد ، همه ماد خاص خود را از دست خواهند داد .
ستاره شناس گفت : شما خود خواه ترين موجودات روي زمين هستيد . رسيدن شما به هم

 مساوي است با نابودي جهان . سيارات از مدار خارج مي شوند ، كرات با هم بر خورد

 مي كنند ، نظام دنيا از هم مي پاشد . چون شما يك قانون بزرگ را نقض كرده ايد .
فيلسوف گفت : متاسفم ، جمع نقيضين محال است .
و بالاخره به كودكي رسديدند . كودك فقط يك جمله گفت : شما به هم مي رسيد .
يك روز به يك دشت رسيدند . يك نقاش ميان سبزه ها ايستاده بود و نقاشي مي كرد .
خط اولي گفت : بيا وارد آن بوم نقاشي شويم . در آن حتما آرامش خواهيم يافت .
و آن دو وارد دشت شدند . روي دست نقاش رفتند و بعد روي قلمش نقاش فكري كرد و قلمش

 را حركت داد .
و آن دو ريل قطار شدند كه از دشتي مي گذشت .
و آن جا كه خورشيد سرخ آرام آرام پايين مي رفت ، سر دو خط موازي عاشقانه به هم مي

 رسيد .

من كه خيلي خوشحال شدم .
شما چي؟

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

تاريخ: سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 ساعت :22:43

ويژگي پسرهاي ايراني

 1-چشماشون بيشتر از عقلشون كار مي كنه.

 2-تا يه دختر خوشگل مي بينن مثل جوجه راه مي افتن دنبالش.

3-چشمك جزو تيك عصبيشونه.

 4-اصولا هفته أي 1 بار شكست عشقي مي خورن.

 5-اگه يه روز متلك نگن زبونشون ميخ در مياره.

6-دوستت دارم جزو حرفاي روز مرشونه.

7-زبان باز ترين و پاچه خوار ترين موجودات روي زمين.

8-مي خوان دختره فقط ماله خودشون باشه و خودشون ماله همه.

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

دوستت دارم

تاريخ: شنبه هجدهم فروردین 1386 ساعت :14:51

                                    

                                       

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

حسرت

تاريخ: جمعه هفدهم فروردین 1386 ساعت :23:49

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

فرشته

تاريخ: جمعه هفدهم فروردین 1386 ساعت :17:29

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

وفای عشق

تاريخ: پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386 ساعت :10:8

 

 

 

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

تاريخ: یکشنبه دوازدهم فروردین 1386 ساعت :19:44

                                                               

 

 

 

 

                                                                  

       

 

 

                        

 

 

                 

 

                       

 

                                         

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |

پرنده زیبا

تاريخ: یکشنبه پنجم فروردین 1386 ساعت :22:40

 

روزی روزگاری، پرنده ای بود با یک جفت بال زیبا و پرهای درخشان،  رنگارنگ و در یک کلام مستقل آزاد و آماده ی پرواز، در آزادی کامل .

هر کس آن را در حین حین پرواز می دید، خوشحال می شد ....... روزی مردی چشمش به پرنده افتاد و عاشق شد ....  در حالی که دهانش از شگفتی باز مانده بود، با قلبی پر تپش و با چشمانی درخشان از شدت هیجان به پرواز پرنده می نگریست. پرنده به زمین نشست و از مرد دعوت کرد تا با هم پرواز کنند ... و مرد پذیرفت .. و هر دو با هماهنگی کامل به پرواز در آمدند .... مرد پرنده را تحسین می کرد ... ارج می نهاد و می پرستید ........ولی در عین حال، می ترسید. می اندیشید مبادا پرنده بخواهد به کوهستانهای دور دست برود. می ترسید پرنده به سراغ سایر پرندگان برود یا بخواهد در سقفی بلند تر به پرواز در آید ......مرد احساس حسادت کرد ...............حسادت به توانایی پرنده در پرواز.

............. و احساس تنهایی کرد .

اندیشید: (( برایش تله می گذارم. این بار که پرنده بیاید، دیگر اجازه نمی دهم برود)). پرنده هم که عاشق شده بود، روز بعد بازگشت  به دام افتاد و زندانی شد.مرد هر روز به پرنده می نگریست، همه ی هیجانش در آن قفس بود. آن ر ابه دوستانش نشان می داد و آنها به او می گفتند:

__ تو همه چیز داری !

ناگهان دگرگونی غریبی به وقوع پیوست. پرنده کاملا در اختیار مرد بود . دیگر انگیزه ای برای تصرفش وجود نداشت. بنابراین علاقه ی او به پرنده به تدریج از بین رفت. پرنده نیز بدون پرواز زنده گی بی هوده ای را می گذراند و در نتیجه، به تدریج تحلیل رفت، درخشش بالهایش محو شد، به زشتی گرایید و دیگر جز به وقت غذا دادن و تمیز کردن قفس کسی به او توجه نمی کرد ....

و سرانجام روزی پرنده مرد. زن دچا اندوه فراوانی شد و همواره به آن پرنده می اندیشید، ولی هرگز قفس را به یاد نمی آورد. تنها روزی در خاطرش مانده بود که برای نخستین بار پرنده را در حال پرواز دیده بود.

اگر اندکی اندیشه می کرد، به خوبی متوجه می شد آنچه او را به پرنده وابسته کرد و برایش هیجان آور بود ........... آزادی آن حیوان و انرژی بالهاش در حال حرکت بود نه جسم ساکنش.

بدون حضور پرنده زندگی برای مرد معنی نداشت و...

 

 از پائولو کوئلیو با اندکی اقتباس ............

 

 

نوشته شده توسط نسیم | موضوع: | لينک ثابت |